وارد شده است : انا عندى مفاتيح الغيب لا يعلمها بعد رسول اللّه الّا انا ، انا ذو القرنين المذكور فى الصحف الاولى ، انا صاحب خاتم سليمان . چون حقيقت علوى ، كه بالذّات اتحاد با حقيقت محمّديه دارد و به حكم احاديث وارده از طرق عامه و خاصه ، بحسب اصل خلقت و تقدير يك نورند ، متجلّى در جميع مظاهرند از مظاهر سعدا و اشقيا . بعد از آنكه خود را متجلّى در همهء حقايق و مظهريت خود را نسبت به جميع اسماء حق معرفى مىنمايد ، و بعد از ذكر اين قبيل از مقامات عرشى : انا حى لا اموت ، و انا ميت لم امت ، انا علم اللّه المخزون . - اسم اللّه از تجلّيات حقيقت محمّديه و علويه عليهم السّلام است . - انا العالم بما كان و ما يكون ، انا صلاة المؤمنين . . . ، انا صاحب النشر الاول و الآخر ، انا صاحب المناقب ، انا صاحب الكواكب ، انا عذاب اللّه الواصب ، انا مهلك الجبابرة . . . . مقام خود را معرفى مىنمايد . سرّ صدور اين كلمات از امام همام ، آنست كه چون انسان كامل ، مظهر جميع اسماء است ، هم با اسماء لطيفه و جماليه در حقايق تجلّى مىنمايد ، و هم با اسماء جلاليه . پس ظهور آن حضرت به صورت اسماء جلاليهء مبدا عذاب ، و مبدئيت او از براى هلاك جبابره ، حاكى از سعهء ولايت اوست ، چون انبياء و اولياء غير محمّديين « ع » ، متجلّى در جميع مظاهر نيستند . خلاصهء كلام ، آنكه اگر حق در كسى بذات و صفات افعال خود تجلّى نمايد ، عبد خود را شهود مىنمايد ، در حالتى كه جميع مراتب وجودى اعضاء و شعب و فروع وجود او هستند . اين عبد ، مستهلك در